WIJ ZIJN...
LAURA HOITSEMA

 

Paarden zijn mijn passie. Het doet mij enorm veel verdriet om deze prachtige, edele dieren zo verwaarloosd aan te treffen. Paarden die geestelijk kapot zijn, het lichamelijk opgeven, letterlijk vechten om de dood voor te blijven.


Ik vind het een eer om paarden een tweede kans te mogen geven. Het is fantastisch om te zien hoe zij opbloeien.


Helaas zijn donateurs nog steeds nodig om ons werk te kunnen voortzetten. Om die reden blijven wij een dringend beroep op jullie doen.

LUNA HOITSEMA

 

Ik ben Laura's dochter en sinds mijn 2de loop ik rond tussen de paarden. Dit is waar mijn hart en ziel liggen.

Het is fantastisch deze paardjes te mogen helpen. Als je ze zo mager en gebroken binnen ziet komen en dan zo gelukkig weg ziet gaan... Dat is toch alles wat je wilt zien? 

Ik wil iedereen die ons steunt en aan alle kanten waar ze kunnen, helpt, ontzettend bedanken. Zonder jullie hadden we nooit gestaan waar we nu staan en nooit durven dromen dat het überhaupt ooit zover zou komen!

DAAN GRIJZENHOUT

 

In 2012 ben ik door Laura bij Paard in Nood Spanje gehaald. Ik ben een beetje de nestor van de stichting.
Zelf heb ik geen enkele ervaring met paarden maar voor Laura en Luna heb ik grote bewondering gekregen, zij zijn de 'motoren' van de stichting.

Ik ben secretaris van Paard in Nood Spanje en ik houd met vooral bezig met de administratie en de correspondentie met stagiaires, vrijwilligsters en sommige instanties.

Bijna alle mails worden door mij beantwoord en de mails waarop ik het antwoord niet weet stuur ik naar Laura door.

ESTHER SCHEFFER

 

Laura en ik waren 12 jaar toen we elkaar voor het eerst ontmoetten. We groeiden samen op en deelden lief en leed. We kregen kinderen en gingen ieder een andere richting op. Gelukkig hebben we elkaar weer gevonden en de draad weer opgepakt daar waar we die hadden laten liggen. Er is niets veranderd!

Al hoop ik dat deze stichting uiteindelijk overbodig zal worden, ben ik waanzinnig trots op Laura hoe zij werkelijk door het vuur gaat om paarden te redden en ben ik trots onderdeel te mogen zijn van de stichting.

ANGELIQUE KAMAN

In 2013 ben ik door wederzijdse Facebook vrienden in contact gekomen met Laura en de stichting en was ontzettend onder de indruk van haar werk.
 

Aangezien ik zelf een ontzettende grote dierenvriend ben, 

wilde ik graag helpen. Met een merrie en haar veulen ben ik samen met mijn dochter en bonusdochter langs de deuren gegaan met een collectebus.

Eigenlijk is zo onze samenwerking begonnen: eerst als vrijwilliger tijdens de ruitervakanties die ik bij Laura boekte en sinds 2020 als bestuurslid.

Gezien de hoeveelheid honden en katten die de stichting ook opvangt, hou ik me vooral daarmee bezig.